KÜL GECELERİNDEN ÇALARKEN ONU ATEŞLERİN İÇİNDEN BASTIM AŞKINI BAĞRIMA ÜZÜM SUYU DAMITIR GİBİ SARAR GİBİ AĞRISINI IŞIK KANATLI BİR GÜVERCİNİN..

24/8/2008 - susabilmeli bazen insan

Ay gösterdi kendini.Karanlık çöktü üzerimize.Ne zaman karanlık çökse kentime aklıma bir sen bir de alkol gelir.Bu akşam birer kadeh rakı içeriz seninle?çok özledim ıslak kirpiklerimle günceme seni yazmayı...Günce diyorum da aslında günce de değil.her sayfasında sen kokuyorsun.Her yerde senin adın.Bu aralar yazmıyorum.Yorgunluğuma bağışla.Büyükbabamı yeni kaybettik.Hâlâ üzerimden atamadım bu şoku...Onu kaybetmeyi hesaba katmamıştım.Katili oldum menekşelerin.Bilirsin çiçek sulamaktan nefret ederim.Her sabah bir menekşeyi koparıyorum dalından...Sana haksızlık yaptığımı söylüyorsun. Ya senin yaptığın onca haksızlık?Birşey söylemek zorunda değilsin.Şimdi boşver bunları.Hatırlıyorsun değil mi*Sana konuş,konuş diye yalvarırdım.Ama sen hep susardın gece gibi...boşuna seni geceye benzetmedim.

Gönderdiğin fotoğrafları aldım.Neden hepsinde üzgünsün?Beni hayal kırıklığına uğrattın.Sana üzülmek yok demedim mi?Senin gülüşünü,yüzünü boynumun yanına gömmeni özledim.Ben konuştukça,dudaklarının kapanışını özledim.Korkuyorum seni kaybetmekten biliyor musun?Sevince tüm korkular bitecek sanırdım.Ama yine senin deyişinle YANILDIM.Senin sözlerini kullanmayı öyle seviyorum ki...Sana susma derdim ya...Aslında susabilmeli bazen insan,susup anlatabilmeli bazı şeyleri...senin yaptığın gibi...

                                                                   15 ekim 2007  saat:22:43

6/10/2007 - sevmek gibi bekliyordum seni...

3/6/2007 - hayal perest...

Dışarı çıktığımda yerler hafif ıslaktı.Hava kararmaya başlamıştı.Sokaklarda in cin top oynuyordu.Yağmurdan sonra etrafa yayılan toprak kokusunu içime çekip yavaş yavaş ilerledim.Her döndüğüm sokak bomboştu.Sanki bütün sokaklar sadece bana bırakılmıştı.İlerledim...Köşeyi dönüp eski bir bankta denize karşı oturdum.Burada da kimsecikler yoktu.Yağmurdan sonra hırçınlaşan dalgaların kahkahası ve martıların kanat çırpışından başka hiçbir ses duyulmuyordu.Ve...

Sıkıldım...Sıkıldım bu hayattan.Bu manasız evrenin bir parçası olmaktan sıkıldım.Bu yalan,bu içimi kemiren,düzenbaz,sonu belli olmayan oyundan buktım.iyiki de sevgi var;özlem,hasret,dostluk,aşk...iyiki de şu saydıklarım var.Eğer bunlar olmasaydı,belki de şu sessizliği bozan hırçın dalgaların buruk kahkahasının arasına karışırdım.Belki de...

Gözlerimi kara gökyüzüne kaldırdım.Bulutlar...Kapkara bulutlar vardı...Sanki...

Bakın,hemen şurda;küçük bir çocuk.Elinde bir paket selpak.Çalışıyor.Aklında hasta ve yatalak annesi.Annesini kurtarmak için çırpınıyor.Yılmıyor.Çok küçüksün diyorum.Bana bakıp gülümsüyor.Vazgeçmemeyi bana ANNEM öğretti diyor...

İşte bir üniversite öğrencisi.Güzel gözleri yalnız görülmek için.Yani âmâ.Son senesi.Bitiricek...aklına koydu bir kere.

Bakın bir genç kız.Avukat.Uzun kumral saçları koşarken uçuşuyor.Genç kız inip arabasından koşuyor.Gece.---------bir köprü.Az önce diğer yönde olan kazada yaralananlara yardımcı olabilmek için.Gece.Koşuyor genç avukat,inançlarını gerçekleştirmek uğruna.Gece,karanlık,genç kız karşı yöne geçerken,iki yol arasındaki boşluktan,köprüden aşağı suya düşüyor.Ölüm yapışıyor uçuşan saçlarına...

Hemen şurda,iki DOST.Yıllar sonra kavuşmuşlar birbirlerine.Aylara,yıllara sitem etmişler.Bırakın bizi demişler.Bırakında ellele tutuşalım.Bir ocak ayı dünyayı ısıtalım.Dostluk nedir onu öğretelim...Ve yıllar sonra kavuşmuş iki dost.Sımsıkı sarılmışlar birbirlerine.Parmaklarının arasından koca bir ışık görünüyor.Bu ışık dünyayı aydınlatıyor.Dostluk nedir onu öğretiyor...

Yeni bir gün doğdu.Ben hâlâ o banktayım.Bu banktan kalkıcam.Ama hayata sımsıkı tutunarak...vazgeçmeden,yılmadan...

Banktan doğruldum.Gözlerimi bana umutla bakıp gülümseyen gökyüzüne kaldırdım.Ve bu sözleri söyledim;

yaşamayı ciddiye alacaksın,

yani,o derecede,öylesine ki,

mesela,kolların bağlı arkadan sırtın duvarda

yahut,kocaman gözlüklerin,

beyaz gömleğinle bir laboratuvarda

insanlar için ölebileceksin,

hem de yüzünü bile görmediğin insanlar için,

hem de hiç kimse seni buna zorlamamışken,

hem de en güzel,en gerçek şeyin

YAŞAMAK olduğunu bildiğin halde

(NAZIM HİKMET RAN--YAŞAMAYA DAİR)

Hayatı sevmelisin.Yaşamın sana bir ödül olarak verildiğini düşünmelisin.Bu koca ödülü kaldırmalısın.Ona sımsıkı tutunmasını bilmelisin.Dolu dolu yaşamalısın hayatı.Çünkü,hayat herşeye rağmen çok güzel...

 

yaşamayı ve dostu meLani yi  seven hayalperest

                     ABSOLUTESPİRİT

8/5/2007 - ___:::AbArTıYoRuM sEnİ:::__

Geceye ışık tutardın sarhoş gözlerinle.

Karanlığa bulanmış yorgun aşklar aydınlanırdı.her yer apaydınlık olurdu.Saçlarımı okşayan ellerini göğün en yükseğine kaldırıp serperdin umudu.Her yer sevgi ve umut ışıklarıyla bezenirdi.Güneş bu duruma biraz kızardı.Çünkü onun verdiği ışıktan daha parlaktı.Sen böyleydin işte.Beni seven sen böyleydin.iyiki tanıdım seni.iyiki tanıdım kalbini,beynini,

ruhunu,sevgini...iyiki tanıdım diyorum.Eğer seni tanımasaydım belki şu saydıklarımın hiçbirini de tanımayacaktım ve bunların hiçbiri bende olmayacaktı.

Sen bana umut verirdin.Sevgimi yüceltirdin.Beni benden daha iyi tanırdın.Dünyamı aydınlatır sonra çekip giderdin.Her yer karanlığa saplanırdı.yürüdüğüm yollarda kaybolurdum.Yüreğim kanardı,ağlardı.Sevmenin ne olduğunu unuturdum.

Sonra geri dönerdin.Bilirdim geri döneceğini.Bensiz yaşayamazdın.Gelirdin;yine güzel şehrimde aşk hatırlanırdı,sevgi yaşanırdı.Kanayan yüreğimi sarardın.Beynimde dönen kasırgaları dindirirdin.Ayaklarımdaki kelepçeyi çözer,

düşüncelerim üzerindeki kara duvağı çekip alırdın.Sen böyleydin.Beni seven sen böyleydin işte.

Seni seviyorum...Seni seviyorum...Seni seviyorum...seni çok seviyorum...Bilmem bu güzel sözcüğü kaç kere haykırsam;dağlara tepelere,çağlayanlara yazsam;senin sevgini,aşkını,umudunu karşılar mı?Gerçekten karşılar mı?Eğer karşılarsa hiç durmam.Eriyip tükeninceye kadar yazarım.Nefesim kesilinceye kadar haykırırım.çünkü

seni çok seviyorum...

Sen bağrımın çığırlarında büyük bir mabet olmalıydın.Mavilere boyanmış bir hayat,islerin içinde kaybolmuş bir cennet olmalıydın.Beynimin içindeki duygu seli düşüncelerin kaynağı sen olmalıydın.İşte bu sendin.Beni seven sen...Dört mevsimi yaşatan,yaşam gayem olan sen...

Yine seni arıyorum.Biliyorum yine geleceksin.Yine beni kâh ağlatıp kâh güldüreceksin.Deniz kokan gözlerinle beni sarhoş edeceksin.Seni her zaman bekleyeceğim.Şu hasta yatağımda ecele karşı koyup seni bekleyeceğim.Hiçbir nedeni yok.Her zaman seni çok sevip bu hayatta sensiz yaşayamayacağıma inanacağım.Kendi özgürlüğüme inandığım gibi...

AbSoLuTeSpİrİt

9/4/2007 - ---::::Aşkımın Yas Sofrası::::---

                              her tür ilişki avuç içinde duran kum taneleri gibidir

                        avucumuzu sıkmadan, gevşekçe tutarsak,kum

                        taneleri kaymaz,dudur.avucumuzu kapatıp,sıkmaya

                        başladığımız an kum taneleri parmaklarımızın arasından

                        akmaya başlar.bir kısmını tutmayı başarsanız da,

                        çoğu akıp gider.ilişkilerde böyledir.esneklik varsa,

                        diğer insana saygı duyulur ve özgürlük tanınıyorsa

                         ilişkiler bozulmaz.ama diğer insanı çok bunaltırsanız

                         ilişki de yavaş yavaş bozulur ve BİTER...

Bugün yastayım.Aşkımı kaybettim.Beni hayata bağlayan,beni herkesten ayıran aşkımı kaybettim.Neden diye sormayın bana hayali dostlarım.İnanın

bende bilmiyorum.Bazen düşünüyorum da bütün suç bende mi diye.Yine

ardı arkası kesilmeyen gözyaşlarım,yine yüreğimin sızısı...Kemiriyor içimi.

Dayanamıyorum bazen.Birgün gelecek ki benden geriye hiçbir şey kalmayacak.Anacaksınız beni 'biri vardı' diye.

Aşkımı kaybettiğim günlerden birindeyim.Yapayalnız, sessiz, paramparça

kalbimle...Yani soluksuz, kalpsiz kaldığım günlerden birindeyim.Aşkımın bir daha hiç dönmeyeceğini bildiğim günlerden birindeyim.Aşka susamış,aç

günlerden birindeyim.Kara entarimi omuzlarımda taşıdığım günlerden birindeyim.Ve en önemlisi açtığım sayfalara kimi yazacağımı bilmediğim günlerden birindeyim.

Bugün aşkımın yas sofrası var.Hiç durmayan zaman bugün duracak.Herkes

herşey aşkımı anacak.Gökyüzü kapkara bulutlarla kaplanacak.Gittiğim bütün yollar yüzüme kapanacak.Düşüncelerim acemi bir avcının ağına

dolanacak.Baktığım her yer donacak.Yapraklar dökülecek,ağaçlar çırılçıplak kalacak.Ruhum bedenimden ayrılacak ve bedenim üşüyecek.

Sayfalarıma yaslı gözyaşlarım düşecek.Yaşayanlar artık hüznü paylaşacak.

Bulutlar parçalanacak ve gögün alnına inceden bir sızı vuracak.Aşkımızın adı mutluluk değil hüzün olacak.Ve sende yüreğini kefen gibi açıp gömeceksin aşkımı, sevgimi ve beni.

Yüreğim dinmez bir kan gölünün içinde.Ne yapsam, ne etsem fayda etmiyor.Bütün nehirlerde,denizlerde yıkatsan diner mi yüreğimin acısı?

sevdiğim ardından akan gözyaşlarım kurulanırmı?Bırakıp gittiği gecenin

izi silinir mi beynimden?Şimdi içimi kemiren bu sorularla yapayalnızım.

Bana acı çektiren, yanıtı olmayan bu sorularla...

                                                  AbSoLuTeSpİrİt

8/4/2007 - Paramparça Aşkım

Yırtık sayfalarda arıyorum seni.Birleştirmeye çalışıyorum aşkımı, sevgimi.Kocaman

bir gökyüzü yaratıyorum biriktirdiğim sayfalardan.

Sayfalarda arıyorum artık seni.Çünkü kalbimde değilsin; unuttuğum sayfalardan

birindesin.

Yırtık sayfalarda arıyorum seni.Belki yırtılan aşkıma küçük bir yama bulurum

diye aryorum.

Yırtık sayfalarda arıyorum seni; sana kapattığım sayfayı tekrar açmak için

Yırtık sayfalarda arıyorum seni; kırılgan aşkıma cavap bulabilmek için

Sayfalarda arıyorum seni; sana duyduğum aşkın şifresini çözmek için

Sayfalarda arıyorum seni.mor bir sayfaydı...oraya yazmıştım seni

Yırtık sayfalarda arıyorum seni, kanayan yüreğimi o sayfalardan biriyle

sarmak için

Sayfalarda arıyorum seni; üşüyen bedenimi ısıtmak için

Sayfalarda arıyorum seni; kocaman bir yelkenli yapıp açılabilmek için

Sayfalarda arıyorum seni; o sayfalardan kanatlar yapıp özgürleşmek için

Sayfalarda arıyorum seni; yıkıldı yıkılacak yıllarımın hesabını almak için

Yırtık sayfalarda arıyorum seni, adının baş harfini bile bilmiyorum

UNUTTUM SENİ...