27/9/2007 - VeDa...
onlar sizdiniz bilmez miyim
sırtlanıp gölgelerinizi
nasıl da kanatlanıp gidiyordunuz
sadece baktığım kalıyordu
...
oysa gelseydiniz
en kırılgan yanlarınızla olsun
...
hiç durur muydum
çarpar giderdim geceye
bende biriken düş kırıklarınızı
çok bekledim
yoktunuz
usulca okşayıp akşamlarınızı
sesimi bırakıp gidiyordum
duymuyordunuz
TEKİN GÖNENÇ
|
|
Yorum (10) :: Yorum yaz! :: Bağlantı
|
11/5/2007 - sevmek...
saçak altına
sığınmış
göçmen kuşun
kar tanecikleri arasında
düşen
beyaz tüyünü de
görebilmek
işte!
sevmek...
sunay akın
|
|
Yorum (2) :: Yorum yaz! :: Bağlantı
|
11/5/2007 - __kavuşmanın Alfabesi__
Öylesine bir gündü,yeni değil de sanki geçmiş günlerden biriydi,öyle gibiydi...
Kaç gece beklemiştim seni.Kaç gece koynuma hasretini alıp uyumuştum.Kaç gece yalnızlık sancısıyla kıvranıp durmuştum.Öyle acımasızdı ki geceler,gökteki yıldızlar yüreğime atılan birer taş gibi gelmişti bana.Yine de herşeye değerdi bekleyişim.Bütün yollar sana çıkıyordu ama ben asıl senin yolunun benimkiyle kesişmesini bekliyordum.Aylar geçmişti hep vardın ama bir tek o an yanımdaydın.Biraz yabancıydın bana,biraz da tanıdık.Şaşkınlık,şaşkınlığımız çok fazla yansıyordu yüzümüze.Göz göze gelmek hiç bu kadar zor olmamıştı.Bir bakıştan bin anlam çıkarmak buna denirdi işte.Yüzümüzde birbirimize ait izler arıyorduk bakarken.
Ne çok duymuştum sesini ama sanki sen ilk kez konuşuyordun.İlk kez söylediğin sözler sahibiyle bütünleşiyordu.Düştükçe gülüşün yüzüne,sessiz olan her şey konuşmuştu içimde.Yine de sözler bir türlü çıkmıyordu ağzımdan.Oysa boynuna sarılıp"Sen aylardır beklenen,sen yıllardır özlenensin"demek istiyordum.Hava serin değildi ama ben titriyordum.Kelimeler hiç bu kadar zor olmamıştı bana.Ne zaman bişey söylemeye kalksam,her seferinde birşey oluyordu,sözcükler ağzımda donuyordu.Sıcaktın,
dokunmasan da yansıtıyordun.Biraz önce titreyen ben artık terliyordum.Aşktı bu biliyordum ama bunu kendime bile itiraf edemiyordum.
Farkında değildin belki,belki ben belli etmiyordum ama yıllardır koruduğum,yıllardır kimseye açmadığım topraklarımı çoktan teslim almıştın bile.Sınırlarımdan içeri girmiştin bir kere.Yüreğimin en gizli,en kuytu köşelerinde sen vardın artık.İtirazsızdım,belli ki mutluydum.Belli ki beni şaşırtan mutluluğun ta kendisiydi.Harfleri tükenmez bir kavuşmanın alfabesindeydim.Ve ben okumayı sanki yeniden öğreniyordum.Şimdi bu sevdayı bana yaşattığın için kendimi şanslı hissediyorum."Ya sen olmasaydın"diye düşünüyorum çünkü sen varsın.Çünkü sen içimdesin.Çünkü sen benim hayat kaynağımsın.
Biliyormusun,çölde bulabildiğim bir avuç su olsan,bitmeyesin diye içmem seni.Nerede olursan ol benimle kal.Ben bu yürek attığı sürece seninleyim.
MEHMET ÇOŞKUNDENİZ
|
|
Yorum (1) :: Yorum yaz! :: Bağlantı
|
9/5/2007 - aşk olsa gerek...
öyle tutkuluydum ki
hayata başlarken...
şimdiyse küçücük bir çiçek
teselli ediyor seni...
aradaki o büyük boşluğun adı
aşk olsa gerek...
CEZMİ ERSÖZ
|
|
Yorum (3) :: Yorum yaz! :: Bağlantı
|
9/5/2007 - yalnızca kanatlarına güven
aşkımız bir gün uçup giderse aramızdan sevgilim
sırt çantalı bir duman gibi
bir melekle çarpışan kelebeğin kanadından dökülen toz
bir çağlayanda sürüklenen bir dal parçası gibi
istemediğimiz yerlere giderse aşkımız
sevgilim
yalnızca kanatlarına güven
kendi yarattığımız boşluğun ucunda
sıkı sıkı tuttuğumuz bir kapı koludur yaşam
ve aşk, en derin kuyumuza düşen keman
yürüdüğümüz yollar daralırken
çökerken altımızdaki merdivenler
sevgilim
yalnızca kanatlarına güven
sevdalılar bilir
bir kuş yağmurudur ilkbahar
sevmeyi beceremeyenlerin koyduğu yasaklar
çözülüp gider çocuk gölgelerinde yazın
ve ağzımızın içinde dağılır aşk
sapsarı bir şeker gibi erirken sonbahar
bitmeyen bir kıştan söz açılırsa sevgilim
sevgilim
yalnızca kanatlarına güven
elimi uzattığımda sana gemileri göstermek için
dümende kan kokusuyla bayılmış bir kaptan
ateşin yüreğine sürüklenen bir ülke ufukta
ve çekirge sürüleri yolcu bavullarından çıkan
sevgilim
dökülürken tüyleri
savaş uçaklarına çarpan güvercinlerin
her gün değişen atlasların içinde tara saçlarını
ve yalnızca kanatlarına güven
götürürlerse bir gün beni ellerim iplerle bağlı
şiirlerimin bilmediği yerlere ve hiç kimsenin
alnımdan fırlayacak göçmen bir kuş gibi dur
dünyanın paslanmış sırtında
ve bensizliğe havalanırken
korkma sevgilim
sevgilim
yalnızca kanatlarına güven
Akgün AKOVA
|
|
Yorum (yok) :: Yorum yaz! :: Bağlantı
|
8/5/2007 - ___sustum!___
Ne kadar susulacaksa o kadar sustum!
kendimle konuşuyorum şimdi yalnız...
yalnız yüreğimle dokunuyorum sesime
kimse duymuyor...
Sustum!
Bin ah sürüp dudaklarıma
ne kadar susulacaksa o kadar sustum!
sustu benimle deniz,
sustu deli dalgalar, sustu martılar...
umutlarımı sarıp rüzgarlara
uzaklara savuruyorum her gece
yıldız yapıp serpiyorum gökyüzüne
kimse görmüyor...
Sustum!
Tam acılarımı haykıracaktım ki,
sustum
ne kadar susulacaksa o kadar sustum!
bir çığlık kanıyor demedim, en derininde yüreğimin...
içimdeki volkanları boğarak sustum!
açmadım kimselere yüreğimi
hançeri sadece kendime sapladım
sapladım ve sustum!
hüznü yüzümde,
acıları gözlerimde topladım sustum!..
Sustum!
sustu dudağımdaki şarkı,
gözlerimdeki şiir
yaraları yalayan rüzgar
sokaklarında kahrolduğum şehir
gözlerim konuşuyor yalnız!
Saçı ağarmış hayaller
nemli kirpiklerle
bulutlandığında gözlerim
gökte şimşek olup çakıyorum
kimse görmüyor...
Sustum!
tuz basıp yaralarıma!
ne kadar susulacaksa o kadar sustum!
içinde volkanlar taşıyan bir derviş gibi
yaslanıp yalnızlığın duvarına
gül döküp kalabalıklara her gece
kimsesiz geziyorum gönül ülkemi
kimse bilmiyor...
Sustum!
tam sevdiğimi haykıracaktım ki, sustum
sustu benimle gök, sustu dağ, sustu toprak
acılar konuşuyor şimdi yalnız
yaralı gönlümün sızıları konuşuyor
tutup öldürüyorum içimdeki sevdaları bir bir
atıyorum uçurumlardan
kimse görmüyor
Ne zaman
dudaklarından öpmeye kalksam hayatı
saçlarını koklasam rüzgarların
içimde incecik bir sevgi ürperiyor
sarı hüzünler dökülüyor gönül bahçeme
gelmiyor beklediğim bahar
yaralar merhem tutmuyor
gözyaşı olup dökülüyorum kaldırımlara
kimse silmiyor
yağmur dinmiyor
sevdiğim bilmiyor
Sustum!
sustu benimle sarı sabır,
sustu hasret, sustu zaman
yalnız gözlerimle dokunuyorum hayata
kimse duymuyor
Sustum!
İçimde dalgalar kabardıkça volkanlar gibi
sustum
sustu dudağımdaki şiir
gözlerimdeki nehir
gönlümdeki yara
bulutlar haykırdı isyanımı
şimşekler haykırdı
sadece ben duydum
sadece ben
Ey beşiğini sallayıp boğduğum hayat
ey kucağımda büyütüp öldürdüğüm sevgi
yaralar merhem tutmuyor
geceler avutmuyor
ben sustum
acılarım konuşuyor yalnız
yaralı gönlümün sızıları konuşuyor
Ben sustum!
susmuyor yüreğimi kavuran kasırga
pencereme vuran yağmur damlaları
susmuyor dışarda inleyen rüzgar
yıldızlar küs
ay üzgün
yağmur dinmiyor
içimde binlerce şiir kanıyor her gece
kimse bilmiyor
kimse duymuyor
sustum!
sustu benimle sarı sabır, sustu hasret,
sustu hayat, sustu zaman
acılar konuşuyor yalnız
acılarım konuşuyor
kimse duymuyor...
duymuyor...
duymu...
duy...
Nuri Can
|
|
Yorum (2) :: Yorum yaz! :: Bağlantı
|
30/4/2007 - boşuna...
sen yoksun...
boşuna yağıyor yağmur
birlikte ıslanmayacağız ki
boşuna bu nehir...
çırpınıp pırpırlanması...
kıyısında oturup göremeyeceğiz ki
uzar uzar gider
boşuna yorulur yollar...
birlikte yürüyemeyeceğiz ki
özlemlerde ayrılıklar da boşuna..
öyle uzaklardayız...
birlikte ağlayamayacağız ki
seviyorum seni boşuna...
boşuna yaşıyorum
yaşamı bölüşemeyeceğiz ki...
AZİZ NESİN
|
|
Yorum (3) :: Yorum yaz! :: Bağlantı
|
27/4/2007 - ___Ağlamak___
Ağlamak
unutmak kadar kolaydır inan
sevin ağlayabiliyorsan
sevin ağlıyorsan
gül ağlayabiliyorum diye
gül ağlıyorum...ağlıyorum diye
sana birşey yapamam
ağlayamıyorsan...
Özdemir Asaf
|
|
Yorum (4) :: Yorum yaz! :: Bağlantı
|
26/4/2007 - Büyük olsun
Ben büyük şarkıları severim;büyük olsun
Deniz gibi,gökyüzü gibi her şey ve mahzun
Seviyorsam seni aşk ölümsüzdür gönlümce
Aşıksam kadınım değil tanrıçasın
Denizler yolculuğa çağırır durur da beni
Gitmem düşünerek geri döneceğim günü
Ben büyük rüzgârları severim;büyük olsun
Aşkım da özlemim de hepsi,her şey ve mahzun
insan bir yanınca kerem misali yanmalı
Uykudan bile mahşer günü uyanmalı
AHMET MUHİP DRANAS
|
|
Yorum (yok) :: Yorum yaz! :: Bağlantı
|
25/4/2007 - YAŞAMA SEBEBİ
sıkmışım dişlerimi gözlerim kanayana kadar
çeyizimizde hüzün motifleri
göçebe bir ağıt göğsümün derinliklerinde
bu aşkın dönüşü yoksa
duman kırığı gözlerinde gecenin hıçkırıkları
kırık keman sesi ve adağım var
moraran hercai düşlerim ateşi delip ıslatır mendilimi
kalbime dolar-sonsuz uykuma-korkuya susamış
yasadışı bir rüzgar
bu aşkın dönüşü yoksa
suya düşer kokusu menekşelerin
deniz her zamankinden daha köpüklü
serçeler bir garip ötüşlüdür
martıları mavnalarla başka türlü danseder
hamuruna sevgi katılmış bu dünyanın
küflü yüzler yok hiçlik de
hani ne derler gözlerinden öperim çocuk,gamlı sevda,şiir
ne'm kalır geriye gülüm seni alırlarsa benden
tiksintiler toplamı umutsuzluk sapağında ölüm
KAAN İNCE
|
|
Yorum (yok) :: Yorum yaz! :: Bağlantı
|
|
Hakkımda
|
